Μια συγκλονιστική παράσταση παρουσίασαν στις 24/3/2026 οι μαθητές του Γυμνασίου μας, θυμίζοντάς μας τη μεγάλη αντίφαση της ελληνικής ιστορίας: οι άνθρωποι που πρόσφεραν τα πάντα για τη δική μας ελευθερία, συχνά στερήθηκαν ακόμη και τα στοιχειώδη από το ίδιο το κράτος που θεμελίωσαν. Η θυσία τους δεν τελείωσε στα πεδία των μαχών· συνεχίστηκε στη λήθη, στην προσωπική τους απαξίωση, στην αδυναμία της κοινωνίας να τους ανταποδώσει όσα της χάρισαν.
Στο πλαίσιο του εορτασμού της 25ης Μαρτίου, ημέρας που τιμά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης και τον αγώνα για ελευθερία και ανεξαρτησία, πραγματοποιήθηκε μια πρωτότυπη και βαθιά συγκινητική σχολική γιορτή με τη συμμετοχή των μαθητών της Α’ Γυμνασίου.
Η ιδέα και η υλοποίηση της εκδήλωσης ανήκουν στις καθηγήτριες κα Ε. Παπαδοπούλου, κα Δ. Πολιτάκη και κα Αλ. Μπακέλλα, ενώ τον συντονισμό της χορωδίας ανέλαβε ο κος Π. Δέδες. Η γιορτή παρουσιάστηκε ως θεατρικό δρώμενο που τοποθετείται στο σήμερα, δημιουργώντας μια γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και τη σύγχρονη πραγματικότητα.
Όταν τα αγάλματα παίρνουν ζωή
Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε μια αίθουσα μουσείου αφιερωμένου στους ήρωες του 1821. Μια φύλακας φτάνει νωρίς για να προετοιμάσει τα εγκαίνια, αφήνοντας για λίγο μόνη την κόρη της ανάμεσα στα αγάλματα. Το παιδί αποκοιμιέται και τότε το ρεαλιστικό σκηνικό μετατρέπεται σε ονειρικό.
Μέσα σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα, τα αγάλματα των ηρώων –ο Μπότσαρης, ο Διάκος, ο Παπαφλέσσας, ο Βελεστινλής, ο Καποδίστριας, η Μπουμπουλίνα, η Μαντώ Μαυρογένους, ο Κολοκοτρώνης – αποκτούν φωνή. Βγαίνουν από τις σελίδες των βιβλίων, κατεβαίνουν από τα βάθρα τους και μιλούν με λόγο αιχμηρό αλλά και βαθιά ανθρώπινο για το χθες και το σήμερα.
Αφορμή για τον διάλογό τους γίνονται τίτλοι σύγχρονων εφημερίδων που αντικατοπτρίζουν τις προκλήσεις της σημερινής κοινωνίας, στην Ελλάδα και διεθνώς. Οι ήρωες αναστοχάζονται τον αγώνα και τις θυσίες τους, ενώ παράλληλα εκφράζουν τον προβληματισμό τους για ζητήματα όπως η διαφθορά, η υποκρισία και η εκμετάλλευση. Αναρωτιούνται πώς η χώρα για την οποία αγωνίστηκαν με αυτοθυσία έχει οδηγηθεί σε τέτοιες συνθήκες.
Ένα όνειρο που γίνεται μάθημα ζωής
Το όνειρο του παιδιού μετατρέπεται σε μια εσωτερική διαδρομή, όπου το παρελθόν συνομιλεί με το παρόν και φωτίζει το μέλλον. Οι ήρωες δεν μένουν στη διαπίστωση της απογοήτευσης· απευθύνονται στην ψυχή του παιδιού, λειτουργώντας ως φωνές συνείδησης και αφύπνισης.
Η κορύφωση του έργου έρχεται μέσα από ένα μήνυμα ελπίδας: παρά τις δυσκολίες και τις αντιφάσεις της εποχής, η νέα γενιά αποτελεί τη βασική δύναμη αλλαγής. Το παιδί, ως συμβολική μορφή, ενσαρκώνει την προοπτική ενός κόσμου που μπορεί να επαναπροσδιορίσει τις αξίες και τα ιδανικά για τα οποία αγωνίστηκαν οι πρόγονοι.
Η ελευθερία ως διαρκές ζητούμενο
Το θεατρικό κλείνει με μια ισχυρή υπενθύμιση: η ελευθερία δεν είναι δεδομένη. Είναι ένα διαρκές ζητούμενο, μια ευθύνη που κάθε γενιά καλείται να υπερασπιστεί και να επανανοηματοδοτήσει.
Οι μαθητές μας, με την ευαισθησία και τη δημιουργικότητά τους, κατάφεραν να ζωντανέψουν την πιο αληθινή ιστορία. Μας θύμισαν πως η μνήμη δεν είναι απλώς αναπόληση, αλλά πράξη· και πως ο αγώνας για μια καλύτερη κοινωνία συνεχίζεται μέσα από τη δική μας στάση, τις επιλογές και τις αξίες μας.
Συμμετοχή του σχολείου στην παρέλαση στον Δήμο Αχαρνών (25/3/2026)
Ανήμερα της επετείου της 25ης Μαρτίου μαθητές/-τριες του 2ου Γυμνασίου Αχαρνών συμμετείχαν στην παρέλαση του Δήμου Αχαρνών με τη συνοδεία της καθηγήτριας Ρ. Καραγιάννη και της Υποδιευθύντριας Β. Κούρου και παρουσία της Διευθύντριας Αφρ. Τζίγκου.